Op weg naar gerechtigheid

Ingezonden door Twan

Het was vroeg vanmorgen. Voordat ik met de trein naar het hoge Noorden zou afreizen, moest ik eerst nog even de reactie van Jewel beantwoorden. Ze was uitermate geïnteresseerd in de vibrator die Ina en mij even daarvoor nog zo ontzettend klaar had laten komen. Bij het beschrijven van het speeltje kwamen de herinneringen aan het verhitte samenzijn met mijn blonde minnares weer terug, dus de fietstocht naar het station was niet direct comfortabel doordat de nette broek die ik voor de gelegenheid had aangetrokken, opeens ongemakkelijk strak zat.

Ik vermoed dat het met het vroege tijdstip te maken had dat mijn trein richting Schiphol, waar ik zou moeten overstappen, nog vrijwel leeg was. Met ruim tien minuten vertraging schoot de trein richting de Friese hoofdstad de tunnelpijp onder de luchthaven door. Richting Zwolle begon het licht te worden en gaf het trillen van mijn telefoon aan dat ik een app had ontvangen. Omdat het geluid uitstond, had ik niet meteen in de gaten dat Ina de afzender was. Zoals te doen gebruikelijk was de tekst van het bericht spaarzaam. Zeg maar gewoon nauwelijks aanwezig.

Het appje bestond hoofdzakelijk uit een selfie van de blondine. Ze had hem genomen voor de spiegel van waarschijnlijk haar badkamer. Op de selfie zag ik Ina met hoog opgestoken haar en met blote borstjes voor de spiegel staan. Haar tepeltjes en tepelvlekken gaven aan dat het of erg koud in de badkamer was of dat Ina in haar hoofd allang weer met heel andere dingen bezig was. De begeleidende tekst was kort: ‘Goedemorgen.’ Ik antwoordde met een selfie waarop te zien was dat ik in de trein zat en schreef daarbij dat dit wel een heel prettige manier was om mijn dag mee te beginnen.

Een paar minuten later kwam er weer een appje binnen. Ook nu weer een foto. Zonder tekst ditmaal, maar desalniettemin veelzeggend. Een poedelnaakte Ina had zichzelf in de spiegel gefotografeerd, terwijl ze in de deuropening van de badkamer stond. Met een hand hield ze haar telefoon vast, terwijl de andere hand voor haar schaamheuvel werd gehouden. Ik antwoordde: ‘Prachtige vrouw. Jammer van die hand.’ Ina’s volgende app bevatte twee foto’s. Een close-up van een keihard, verschrompeld tepeltje en een scheve opname van het roze knopje boven twee samenkomende dieproze lipjes.

Ik hield me bewust van de domme en vroeg ik of het kopje van deze vlinder ook vleugeltjes had. Voorbij Meppel kwam de foto van twee met een wijs- en middelvinger gespreide schaamlipjes binnen. Het volgende appje van Ina was qua tekst weer zo kenmerkend voor haar: ‘Lekker?’ ‘Heerlijk,’ antwoordde ik naar waarheid. Zo dacht het inmiddels niet meer zo wormvormige aanhangsel tussen mijn benen er duidelijk ook over. Weer had ik spijt van mijn veel te strakke, nette broek. De volgende foto kwam pas nadat station Wolvega voorbij was geraasd.

De foto liet het gezicht van Ina zien. Het waren niet haar ogen die als eerste mijn aandacht trokken. Zij keken gebiologeerd naar de transparante dildo die Ina in haar mond hield. De begeleidde tekst was ongewoon lang en dito uitvoerig: ‘Moest even wachten totdat de kust veilig was.’ Waarmee de blondine duidelijk wilde maken dat ze had moeten wachten totdat hubbie de deur uit was. Ik reageerde met dat ik wilde dat die dildo mijn lul was. Ina’s antwoord bestond uit twee woorden: ‘Ik ook’. 

Waarop ik weer reageerde met dat ik mijn lul dan eerst tussen Ina’s kleine tietjes zou duwen. Hoe Ina het precies had gedaan, zou ik zeker navragen, maar de volgende foto was er eentje waarop zij de doorzichtige dildo met enige moeite tussen haar borstjes had geklemd. Met als enige toelichting ‘Zo?’ Heel onbeschoft beantwoordde ik die retorische vraag niet en appte dat ik daarna, zonder poespas, mijn lul pas in haar poes zou steken. Bij station Heerenveen kwam het appje binnen waarbij ik niet wist hoe snel ik het geluid van mijn telefoon moest uitzetten.

Het was namelijk een filmpje van een duidelijk zichzelf bevredigende Ina. De lens van haar telefoon was heen en weer gegaan tussen haar gezicht met vrijwel gesloten ogen en naar haar schaamstreek. Waar de dildo in Ina de bewegingen maakte die ik zo graag wilde maken. Ik vervloekte mijn nette broek en stond op om naar het toilet te gaan. In een rijdende trein echt een uitdaging. Maar wat Ina kon, kon ik ook. Mijn telefoon legde feilloos vast hoe ik mezelf aftrok. Ik zorgde ervoor dat het juiste moment in close-up werd vastgelegd.

Na het verfrommelen van het papieren handdoekje ritste ik mijn gulp weer dicht en liep ik waggelend terug naar mijn zitplaats. Daar bekeek ik mijn opname en met een druk op het knopje werd mijn orgasme digitaal verzonden. De blauwe vinkjes onder mijn filmpje gaven aan dat Ina het filmpje had geopend. Enige minuten later kwam haar reactie. In de vorm van de vraag hoe laat ik vanavond thuis zou zijn?